تبليغاتX
سفید

 

بوی مهربان

جاده، جاده می دود، چشمهای من هنوز

بوی مهربان کيست در صدای من هنوز؟

جاده خسته شد، نشست. من هنوز می دوم

سنگ گريه می کند زير پای من هنوز

زخم، زخم، زخم، زخم، داغ، داغ، داغ،داغ

مانده از هر آن چه هست، اين برای من هنوز

با ملال زيستم، وه چه کال زيستم!

خسته ام، شکسته ام، ای خدای من هنوز

خالی از پرنده ام، چون درخت در کوير

مانده روی دوش چشم، های های من هنوز

دست من نمی رسد تا صدا کنم ترا

لرزشی مدام هست در صدای من هنوز

جاده جاده رفته ام، تا غروب های دور

شوق رفتن است باز، در عصای من هنوز

 

+ نوشته شده در  بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 18:50  توسط مهدی   | 

+ نوشته شده در  چهارم بهمن 1386ساعت 9:28  توسط مهدی   | 

 

خداوندا اگر روزي بشر گردی      زحال ما با خبر گردي

پشيمان مي شوي از قصه خلقت    از اين بودن از اين بدعت

خداوندا نمي داني كه انسان بودن و ماندن چه دشوار است

چه زجري ميكشد آنكس كه انسان است و از احساس سرشار است

 

 

 

+ نوشته شده در  بیست و ششم دی 1386ساعت 10:28  توسط مهدی   | 

 

آرزويم اين است

 

            نرود اشک در چشم تو هرگز، مگر از شوق زياد

 

            نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

 

            و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي

 

            عاشق آن که تو را مي خواهد

 

            و به لبخند تو از خويش رها مي گردد

 

            و تو را دوست بدارد به همان اندازه

 

            که دلت مي خواهد

 

 

 

 

+ نوشته شده در  بیست و چهارم دی 1386ساعت 11:24  توسط مهدی   | 

 

من سکوت خویش را گم کرده ام           لاجرم در این هیاهو گم شدم
 
من ، که خود افسانه می پرداختم           عاقبت افسانه ی مردم  شدم

ای سکوت ، ای مادر فریادها              ساز جانم از تو پر آوازه بود    

تا در آغوش تو ، راهی داشتم          چون شراب کهنه شعرم تازه بود
 
در پناهت برگ و بار من شکفت             تو مرا بردی به شهر یادها

من ندیدم خوشتر از جادوی  تو           ای سکوت ، ای مادر فریادها

گم شدم در این هیاهو ، گم شدم            تو کجایی تا بگیری داد من ؟

گر سکوت خویش را می داشتم            زندگی پر بود از فریاد من!



 

+ نوشته شده در  یازدهم اردیبهشت 1386ساعت 19:37  توسط مهدی   | 

 

آنچه که هستی هدیه خداوند به توست و آنچه که می شوی هدیه تو به خداوند ، پس بی نظیر باش .

The person that you are , is gods gift to you , and the one you will be is your gift to god , so be perfect and excellent .

وقتی به چیزی که آرزوت بود رسیدی ، تازه میفهمی که آرزوش بهتر از داشتنش .

When you reach to your wish , you understand that wishing some thing is better than having that .

بعضی از آدما مثل کوه می مونن ، هر چی بهشون نزدیک تر بشی ، بیشتر به عظمت و بزرگی شون پی می بری .

Some people are like moan thins , when you get closer to them , you find out their authority more .

همیشه فکر کن تو یه دنیای شیشه ای زندگی می کنی ، پس سعی کن به طرف کسی سنگ پرتاب نکنی ، چون اولین چیزی که می شکنه دنیای خودته .

think about living in a glass world , so trying not throw stone to anyone , because the first thing that will be broken is your world .

زندگی مثل یه جاده است ، من و تو مسافراشیم ، قدر لحظه ها رو بدونیم ، ممکنه فردا نباشیم .

life is a road and you are its passengers so , be careful about the value of your times , maybe you wont be in the road tomorrow

 

 

+ نوشته شده در  یازدهم اردیبهشت 1386ساعت 19:32  توسط مهدی   | 

 

من دلم میخواهد

خانه ای داشته باشیم پر دوست

کنج هر دیوار

دوستانم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو

هر کسی می خواهد وارد خانه ی پر مهر و صفامان گردد

شرط وارد گشتن شستشوی دلهاست

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می کوبیم

و به یادش با قلم سبز بهار

می نویسیم: ای یار خانه ی دوستی ما اینجاست!

تا که دیگر نگوید سهراب: خانه ی دوست کجاست؟

 

 

+ نوشته شده در  بیست و هشتم فروردین 1386ساعت 0:21  توسط مهدی   | 

 

توی صحنه غریب زندگی              هممون در نقش یک بازیگریم

باهمیم تو بازیای روزگار                     از درون هم ولی بیخبریم

زندگی تولد یک خاطرس                   انگاری شروع یک نمایشه

کاشکی از دنیا و این خاطره ها         سهم ما تمام خوبیها بشه

بهتره به قلبامون دروغ نگیم

 

 

+ نوشته شده در  دهم فروردین 1386ساعت 15:43  توسط مهدی   | 

 

 

صد بار به سنگ كينه بستند مرا          

                

                       از خويش غريبانه گسستند مرا

 

                                             گفتند هميشه بي ريا بايد زيست                 

 

                                                                  آئينه شدم باز شكستند مرا

+ نوشته شده در  بیست و نهم اسفند 1385ساعت 18:35  توسط مهدی   | 

 

تواگه پائيز زردي          واسه من بهار سبزي

تواگه هواي سردی         واسه من هميشه گرمي

تواگه ابر سياهي            واسه من ابر بهاري

تواگه دشت گناهي           واسه من يه بي گناهي

تواگه غرق نيازي           واسه من يه بي نيازي

تواگه رفيق راهي            واسه من يه تکيه گاهي

تواگه دلت زسنگه           واسه من خيلي قشنگه

 تواگر باده پرستي

                       تواگرديوانه هستي

                                               اگه مستي 

                                                             هرچه هستي

 من توراباآنچه هستي دوست دارم

 

 

+ نوشته شده در  بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 23:55  توسط مهدی   |